oordelen op een dag als altijd

Hoe komt het dat je met je eigen gedachten jezelf gek kan maken?
En hoe komt het dat wat iemand anders van jou vindt jou echt kan raken?
Als iemand je beoordeelt wordt dat echt gevoelt.
Ookal doen sommige mensen nog zo groot, ook hun weten wat hiermee wordt bedoelt.
Ik wil niet zeggen dat het voor elk persoon wordt gedaan. 
Maar voor personen waar je echt van houdt, komt het meestel wel hard aan. Lees verder...

tussenjaar

Even helemaal niets klinkt aangenaam in de oren.
Geen verplichtingen, geen stress, dat klinkt zo goed van te voren.
Toch is het lang niet zo fijn als er geen doel is in je leven.
Er is geen motivatie, geen hoop en alle andere dingen die je een doel kunnen geven.
Weliswaar heb ik nu elke dag geen doel.
En dat brengt mij toch een akelig gevoel.
Ik heb nu ongelofelijk veel tijd.
Waardoor die tijd zich opvult met veel gedachtes waar ik aan lijdt.
Gedachtes over alles wat ik in dit jaar zou moeten doen.
Veel tijd voor jezelf is toch niet altijd even prettig dan dat ik dacht toen....

Lees verder...

een reden, een mening, een gedachte

ik heb als eens eerder gedacht aan een blog, dit is namelijk poging nummer twee.
Het leek me handig om me gedachten te orderen, alleen met dat te beschrijven in mijn eigen woorden kon ik nog geen raad mee.
Toch dacht ik: 'oke nu moet het ook mij eens lukken."
Gewoon elke goed beschrijvende zin uit mijn gedachten plukken.
Dat klinkt heel eenvoudig, maar dit geschrijf duurt me al best lang.
En dat komt misschien door de apparte vorm die ik zelf gekozen heb ben ik bang.
Op dit moment ben ik meer in voor rijm, alsof ik vast oefen voor sinterklaas.
Ach het is toch me 'eigen' blog en over me eigen ben ik toch ook de baas.
Het maakt me niet echt uit of dit überhaupt iemand anders interesseert.
Ik heb namelijk niet echt een doel voor andere, iets wat hun begeerd.
En eigenlijk maakt het me niet uit of iemand er Überhaupt iets over wil zeggen.
Het is namelijk niet dat ik met een bepaalde reactie het lootje zou leggen.
Soms dwaal ik eigenlijk een beetje af, maar van wat?
Het valt niet echt in te delen in een categorie, het is meer een groot gat.
Een groot gat van allerlei gedachten en dit is dan ook mijn reden.
Mijn reden voor het schrijven, mijn reden waarom ik deze blog met mijn woorden aankleden.
Om dat grote gat toch maar even uit mijn hoofd kwijt te zijn. Want een beetje leegte, meer ruimte en eenvoudigheid vindt een mens in zijn eigen leven toch ook fijn.